Παρουσίαση του βιβλίου Η ΒΑΦΤΙΣΗ του Χρήστου Π. Κωσταντουδάκη εκδόσεις ΡΑΔΑΜΑΝΘΥΣ
Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:
– Πόπη Κασσωτάκη – Ψαρουδάκη Τ. Δ/ντρια Α/θμιας Εκπαίδευσης Π. Εν Χανίων
– Αντώνης Στιβακτάκης, δάσκαλος, συγγραφέας
– Μιλτιάδης Παπαδάκης, φιλόλογος
– Πόπη Κασσωτάκη – Ψαρουδάκη Τ. Δ/ντρια Α/θμιας Εκπαίδευσης Π. Εν Χανίων
– Αντώνης Στιβακτάκης, δάσκαλος, συγγραφέας
– Μιλτιάδης Παπαδάκης, φιλόλογος
Την εκδήλωση θα συντονίσει η Κυριακή Τσικαλάκη, Τ. Δ/ντρια
Α/θμιας Εκπαίδευσης Π. Εν. Ηρακλείου.
Α/θμιας Εκπαίδευσης Π. Εν. Ηρακλείου.
Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου Σητείας και της Στέγης ΒΙΤΣΕΝΤΖΟΣ ΚΟΡΝΑΡΟΣ
Ένα βιβλίο σαν μυθιστόρημα με πρωταγωνιστές τον Πατρικ Λη Φέρμορ και τον Γιάννη Τζαγκαράκη.
Μια saga όπου η ιστορία ως ιστορία έχει την πρωτοκαθεδρία.
Ένα περιπετειώδες οικογενειακό χρονικό που εξελίχθηκε σε βεντέτα. Η κάθαρση, όπως συμβαίνει σε όλες τις τραγωδίες επήλθε με το ιερό μυστήριο της βάφτισης.
Μια saga όπου η ιστορία ως ιστορία έχει την πρωτοκαθεδρία.
Ένα περιπετειώδες οικογενειακό χρονικό που εξελίχθηκε σε βεντέτα. Η κάθαρση, όπως συμβαίνει σε όλες τις τραγωδίες επήλθε με το ιερό μυστήριο της βάφτισης.
«Ο συναγερμός για την εμφάνιση των Γερμανών είχε μόλις λήξει. Η άνοιξη εκείνη τη χρονιά είχε παραδώσει νωρίς τη σκυτάλη στο καλοκαίρι, όσο να ’ναι, όμως, τα βράδια στα ψηλώματα των ορέων επικρατούσε κάποια ψύχρα. Ο Ψηλορείτης κρατούσε ακόμη στις σκιερές λόχμες του λευκές λογχοειδείς ραβδώσεις χιονιού. Εκεί κατά τα λυχνανάμματα, την ώρα που μούχλιαζε, κάτω από τη διάπλατη λάμψη του ουρανού, όταν τα αστέρια ανάβουν ένα ένα, οι αντάρτες είχαν κάνει κύκλο γύρω από τη φωτιά. Μερικοί πετούσαν κανένα κλαρί, για να τη θρέψουν και άλλοι ήταν απασχολημένοι με τα όπλα τους.
Ο Γιάννης καθισμένος δίπλα στη φωτιά τακτοποιούσε το σακούλι του. “Στο κοτσάνι της νύχτας η σελήνη σπάραζε” αχνά. Ήταν μια βραδιά τρεμάμενη “όμορφη σαν νεκροταφείο, με κατεβασιές ψυχρού ουρανού”. Χάθηκαν οι Θεοί εκείνο το βράδυ.
Ένας μεταλλικός ήχος ακούστηκε. Δεν έμοιαζε σαν τους άλλους. Ο θόρυβος από το τράβηγμα του κλείστρου ήταν διαφορετικός. Μια σφαίρα είχε ήδη περάσει στη θαλάμη του όπλου, που κρατούσε ο Μιχάλης.»
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου
Ο Γιάννης καθισμένος δίπλα στη φωτιά τακτοποιούσε το σακούλι του. “Στο κοτσάνι της νύχτας η σελήνη σπάραζε” αχνά. Ήταν μια βραδιά τρεμάμενη “όμορφη σαν νεκροταφείο, με κατεβασιές ψυχρού ουρανού”. Χάθηκαν οι Θεοί εκείνο το βράδυ.
Ένας μεταλλικός ήχος ακούστηκε. Δεν έμοιαζε σαν τους άλλους. Ο θόρυβος από το τράβηγμα του κλείστρου ήταν διαφορετικός. Μια σφαίρα είχε ήδη περάσει στη θαλάμη του όπλου, που κρατούσε ο Μιχάλης.»
